Misschien is het tijd om een werkgroep te starten om deze visie nog meer in de verf te zetten en om ervoor te zorgen dat alle onderwijsmensen de waarde ervan inzien én in de praktijk brengen!
Dat zou een opluchting zijn voor heel wat kinderen... niet in het minst voor eentje hier thuis, die zeker 'beestig getalenteerd' is, maar niet zo voor enkele schoolse vakken...
De
dierenschool
Op
een dag kwamen de dieren uit het bos bijeen en zeiden: “We moeten een school
stichten.
Een school voor dieren om echt en volledig DIER te kunnen worden.” En ze
vroegen
een klein groepje uit hun midden om een leerplan te maken voor de school.
De
commissie ging meteen aan het werk. Het konijn stond er op dat ‘hardlopen’ in
het programma werd opgenomen. De torenvalk vond ‘kunstvliegen’ het
belangrijkste. De karper maakte duidelijk dat ‘geruisloos zwemmen’ erbij moest
en de eekhoorn maakte zich sterk voor het onderdeel ‘klimmen tegen kaarsrechte
stammen van torenhoge bomen’. En zo geschiedde. De school werd opengesteld. De
schoolleiding zei dat de dieren zich in alle vakken moesten bekwamen. Om echt
DIER te kunnen zijn.
Toen
ging er iets verschrikkelijks fout. Het konijntje was wereldkampioen hardlopen.
Geen dier kon zo snel wegsprinten en haken slaan als hij. De schoolleiding vond
dat het voor het konijntje belangrijk was, voor lichaam en geest, dat hij zich
ook bekwaamde in het vliegen. Men zette het konijntje op een hoge tak en zei:
“Toon ons je vliegkunsten.” Het arme dier sprong, tuimelde naar beneden, brak
een achterpoot en kreeg tijdens het vallen
een
gat in z’n hoofd. Zo kwam het dat hij voor het hardlopen toch niet meer dan een
6 kreeg in plaats van een 10. Maar voor vliegen kreeg hij een 3 in plaats van
een 1. Want hij had het toch maar geprobeerd. De schoolleiding was zeer
tevreden.
Met
open mond zagen de dieren hoe de torenvalk - tijdens de opwarming - zijn
acrobatische kunsten in de lucht vertoonde. Toch merkte de schoolleiding, dat
het voor een valk van
grote
waarde was als hij, net als het konijn, holen kon graven in de grond. De valk
deed nu zijn uiterste best, brak jammer genoeg zijn snavel en kneusde zijn
vleugels. Waardoor hij nauwelijks nog kon vliegen en in plaats van een 10 met
een 5 eindigde. Maar op holen graven haalde hij een 4 in plaats van een 1.
En
evenzo verging het alle andere dieren. En wie haalde ten slotte de beste
cijfers? Dat was de hersenloze kwal, die zwibbelend en zwabbelend alle proeven
redelijk wist te doorstaan. Haar botten breken kon zij niet - ze had er immers
geen. En zo werd zij, zwibbel de zwabbel tot het beste dier van de klas
uitgeroepen …
Uit: ‘Bijna iedereen kon omvallen’, Querido,
Amsterdam, 1993 (Toon Tellegen)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten