Wat wil hij zeggen?
Wat wil hij doen? Wat kan hij zeggen, wat mag hij zeggen? Wat kan hij doen, wat
mag hij doen?
De nuance hebben je duidelijk zelf aangegeven in de
formulering van je vragen, die ik dan ook heb samen genomen.
Uit je herformulering van je vragen spreekt een minder
positieve houding t.o.v. de ‘politiek’. Ik heb het gevoel dat je twijfelt of ik
wel zal kunnen en mogen. Welnu, daar kan ik alleen maar heel eerlijk op
antwoorden, beste X: ik weet het niet.
Maar dat vind ik niet erg… Ik had beter geschreven: ik weet
het nog niet. Als ik het geluk (jawel!) heb verkozen te zijn, zal ik het snel
te weten komen, zeker. Nu kies ik er bewust voor om te dromen, om idealistisch
te geloven in de democratie, in de kracht van willen. Dat ik misschien
geconfronteerd zal worden met willen en niet mogen, doet mij nu niet twijfelen, integendeel.
Geloof me maar, als ik na zes jaar, zal weten (dan wel) dat
ik niets kan of mag met de stemmen die mij zijn toevertrouwd, zal ik daar zeker
mijn conclusies uit trekken. Ook hier
vertrouw ik nogal op mezelf… ik zal mijzelf niet al te gauw
verloochenen, al was het alleen maar omdat ik dit niet kan!
En wat wil ik dan? Wel, ik heb mij voorgenomen om eerst te
focussen op de zaken waarover ik iets weet: onderwijs en cultuur.
Onderwijs, omdat ik daarover een visie heb, maar die ken je
deels en anders wil ik het daar graag nog met jou over hebben.
Cultuur, omdat ik ervan overtuigd ben dat dit mensen ook kan
samen brengen, dat mensen kunnen genieten van kunst maken en beleven. En omdat
Leuven heel wat mogelijkheden biedt op dit vlak. Maar ook hier: liever in een
gesprek…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten